You must cut down this tree…

You must cut down this tree… with a herring.

Wie kent deze Monty Python klassier nog (filmpje) ? Het klinkt absurd (zoals altijd met Python) maar er is mij vaak genoeg gevraagd om een boom om te hakken met een haring. En ik heb gezegd dat het kon, ook dat nog. Hoezo? Nou, als je een offerte aanvraag krijgt voor software die bestaat uit 700 items onverenigbare wensen en eisen (soms meer), dan zeg je ja. Omdat je in bepaalde markten weet wie de andere inschrijvers zijn en omdat je weet dat die ook ja zeggen op alle vragen.

Heb ik ooit gelogen bij het invullen van zo’n lijst? Zeker niet. Er is alleen een heel groot verschil tussen ‘ja, dat kan op een voor jouw wenselijke manier’ of ‘ja dat kan (maar of het dan voldoet aan jouw eisen weet ik niet zeker)’. Dus vul je ja in omdat je anders ‘af’ bent. En omdat je niet 250 van de 600 items uitgebreid van kanttekeningen gaat voorzien, want dan ben je 3 of 4 dagen bezig in plaats van 2 terwijl je nog steeds maar 25% kans hebt op de opdracht.

Kan het anders?

Ik denk het wel. Use cases (het verhaal van hoe er dagelijks gewerkt wordt in een organisatie) geven zowel voor een leverancier als voor een opdrachtgever meer houvast dan alleen wensen en eisen. Voorbeeld. Eis: een volledige projectadministratie. Antwoord: ja, zit in onze software. Daarop volgend: een demonstratie waarin de leverancier navigeert rond zijn/haar sterke en zwakke punten. Als je de eis in een use case vat (hoe worden die projecten aangeboden, hoe worden ze in opdracht genomen, hoe verloopt de uitvoering) dan kan (cq moet) een leverancier veel gerichter antwoord geven op jouw vraag. En daar gaat het tenslotte om. Je wilt geen functionaliteit, je wilt een oplossing selecteren die past in jouw bedrijf. Toch?

You must cut down this tree…
Schuiven naar boven